Z ogromnym smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci naszej koleżanki Ewy i jesteśmy dziś tu razem żeby ją pożegnać.  Pożegnać naszą koleżankę, przyjaciółkę i wyjątkową osobę – osobę,  która zawsze była z nami – pogodna, uśmiechnięta i życzliwa. Każdy, kto znał Ewę wie, jak wyjątkowym była Człowiekiem. I choć serca nasze  wypełnia  smutek – chcę  kilka słów powiedzieć o naszej Koleżance.

Z urodzenia rodowita tomaszowianka, co zawsze podkreślała.

Do PTTK wstąpiła w Tomaszowie Lubelskim w 1970 roku. W tym też roku rozpoczęła kurs dla przewodników terenowych turystycznych. Po zdanych egzaminach w 1972 roku otrzymała uprawnienia przewodnika terenowego III klasy./ obowiązywały wtedy klasy przewodnickie – III, II, i I/.  Ponieważ mogła oprowadzać tyko wycieczki terenowe, co było uciążliwe,  rozszerzyła  uprawnienia na Zamość, zdając egzamin w 1978 roku.

Poszerzała wiedzę poprzez intensywne doszkalanie przewodnickie, co pozwoliło jej zdać egzamin przed Komisją Lubelską w 1988 i uzyskać uprawnienia II klasy przewodnika miejskiego i terenowego.

Należy podkreślić, że w tym czasie pracowała zawodowo i wychowywała dwie córki, Elę i Basię.

Była nie tylko wspaniałym, zawsze uśmiechniętym przewodnikiem ale też organizatorem kursów przewodnickich, prowadziła zajęcia tematyczne na kursach w Zamościu, Tomaszowie i Zwierzyńcu. Dla wielu z nas tu obecnych, nasza Pani Profesor.

Była członkiem a następnie przewodniczącą Wojewódzkiej Komisji Egzaminacyjnej w Zamościu. Są tu wśród nas osoby, które przed tą komisją składały egzamin na uzyskanie uprawnień II klasy przewodnickiej.

Kiedy prezesem Koła Zamojskich Przewodników był, już dziś śp. Tadeusz Konrad Sokołowski, była jego zastępcą przez 4 lata a następnie w latach 1983-85 prezesem Koła Zamojskich Przewodników. Organizowała szkolenia stacjonarne i wyjazdowe. Z nią właśnie, jako jedna wielka rodzina przewodnicka, zaglądaliśmy w różne zakątki naszego kraju. W pamięci chyba każdego z nas, przewodników ze starszym stażem, utkwił niezapomniany wyjazd do Warszawy w 1985 r., połączony ze zwiedzaniem Zamku Królewskiego, spotkaniem z panem Janem Zamoyskim, uczestnictwem w wystawie „Zamość wczoraj, dziś, jutro”, i spotkaniem  z Warszawskim Kołem Zamościan, którego Prezesem  przez długie lata był pan Jan Zamoyski.

Nasza koleżanka Ewa rozpoczęła w 1980 roku starania do opracowania kolejnej, nowej – aktualnie obowiązującej – odznaki zamojskich przewodników (w języku przewodnickim -blachy), najbogatszej tematycznie i kolorystycznie; najładniejszej pośród odznak polskich kół przewodnickich. Złożyliśmy tę odznakę na Jasnej Górze w czasie jednej z ogólnopolskich pielgrzymek przewodnickich, gdzie wraz z Ewą pielgrzymowaliśmy, i nadal pielgrzymujemy od lat.  Brała czynny udział w ogólnopolskich rajdach górskich; była członkiem ekip na Centralnych Zlotach Aktywu Krajoznawczego.

Zgodnie z uprawnieniami nasza koleżanka Ewa prowadziła kontrole pracy przewodników na terenie województwa zamojskiego.

Za pracę, zaangażowanie i aktywność została uhonorowana wieloma odznaczeniami:

– „Odznaką 100 lecia Zorganizowanej  Turystyki w Polsce”- nadanej przez Zarząd Główny PTTK

– Miłośnik Roztocza- odznaką nadaną decyzją Zarządu Głównego PTTK

– srebrną odznaką „Za opiekę nad zabytkami” przyznaną przez Ministra Kultury i Sztuki  PRL

– brązową odznaką „Zasłużony Działacz Turystyki” nadaną przez Główny Komitet Turystyki w Warszawie

–  srebrną odznaką „Zasłużony działacz turystyki” od Komitetu ds. Młodzieży i Kultury Fizycznej w Warszawie

– złotą odznaką   „Zasłużony w pracy PTTK wśród młodzieży” nadaną przez Zarząd Główny PTTK

– Odznaką okolicznościową z okazji XXX lecia RPN  nadaną przez RPN

– Srebrną i Złotą Honorową Odznaką PTTK przyznaną przez Zarząd Główny PTTK

– odznaką „25 lat PTTK” przyznaną przez Zarząd Oddziału PTTK w Zamościu

– kolejne – Honorowa odznaka nadana przez Zarząd Główny PTTK „Zasłużony przewodnik PTTK”

Pracę Ewy docenili też wojewodowie:

– wojewoda zamojski, przyznając „Odznakę za zasługi dla Województwa  Zamojskiego” i wojewoda Lubelski przyznając „Odznakę zasłużony dla Województwa Lubelskiego”.

Ewa przez lata oprowadzając grupy turystów, przeżyła różne sytuacje i zdarzenia.

Zawsze miła i szczerze uśmiechnięta traktowała wszystkich turystów przyjaźnie.  Oprowadzała zgodnie z zasadami metodyki, na co jako szkoleniowiec i osoba kontrolująca nas przewodników, w czasie pracy kładła szczególny nacisk. Przestrzegała zasady, którą  przekazywała nam młodszym stażem koleżankom i kolegom, że „przewodnik jest dla turysty”, ma  godnie reprezentować swoje środowisko i niekiedy poprzez swój przekaz wychowywać.  Praca przewodnika jest służbą.

Wymagała od nas przewodników i wpajała w nas konieczność przestrzegania tych zasad, które złożyliśmy w czasie ślubowania przewodnickiego.

Kiedy choroba nie pozwoliła na czynne oprowadzanie, do końca służyła radą i mówiła, że teraz jest „hrabiną” i teraz jej służą (w chorobie).

Pod koniec listopada ubiegłego roku Ewę odwiedzili członkowie Zarządu naszego Koła Przewodników. Ponieważ nie mogła osobiście uczestniczyć w obchodach 95 lecia zamojskiego przewodnictwa, a była jedną z wyróżnionych, wręczyli  podziękowanie z Oddziału PTTK w Zamościu dla Zasłużonego Przewodnika i przekazali pięknie oprawioną, oryginalną fotografię przyrody Roztocza.

Dziś, droga/ nasza koleżanko Ewo, żegnamy Cię z bólem serca. Jesteśmy wdzięczni za czas i wspólne chwile. Pozostawiasz po sobie wspomnienia, których czas nam nie odbierze. Dziękujemy   za dobro,  ciepło i obecność wśród nas.

Elu, Basiu wraz z rodzinami, łączymy się z Wami w bólu po stracie najbliższej Wam osoby. Cała nasza rodzina przewodnicka też jest pogrążona w smutku.

EWO! Niech dobry Bóg prowadzi Cię teraz po niebieskich szlakach.  Maryja, Matka Pięknej Miłości niech obejmie Cię swoim płaszczem jak dziecko, które zasypia na sercu swojej matki.

_________________________

Ostatniego pożegnania śp. Ewy Strumidło podczas mszy świętej w dniu 9 maja 2026 r., w imieniu przewodników dopełniła Kol. Joanna Budzyńska.

__________________________

Z ogromnym smutkiem, zaledwie po niedawnym pożegnaniu śp. Marysi Puźniak, przyjęliśmy wiadomość, że odeszła od nas kolejna zasłużona przewodniczka PTTK –
śp. Ewa Strumidło, nestorka naszego środowiska.

Msza święta i pogrzeb odbędą się w sobotę, 9 maja 2026 r. w Zamościu:

• godz. 10:30 – wystawienie urny z prochami w Katedrze Zamojskiej

• godz. 11:00 – msza święta żałobna

• po mszy – odprowadzenie urny z prochami na Cmentarz Komunalny w Zamościu
  (uczestnikom pogrzebu zapewniony będzie transport)

Rodzinie i bliskim śp. Ewy przekazujemy słowa najszczerszego współczucia i żalu.
Niech spoczywa w pokoju.

Niech aniołowie zaprowadzą ją do rajskich wrót tak jak ona prowadziła rzesze turystów po szlakach turystycznych.

Chcąc uczcić pamięć Ewy, prosimy Przewodników i Sympatyków uczestniczących w pogrzebie o przybycie w czerwonych strojach przewodnickich.

Ćwiczyliśmy wspólnie hymn przewodnicki podczas spotkania w Karpiu – w celu powtórzenia słowa pod linkiem:
https://przewodnicy.pttk.pl/hymn_i_slubowanie_przewodnickie

Zarząd Koła Przewodników Terenowych PTTK im. Róży i Jana Zamoyskich

________________________________________________________________________________

Z głębokim żalem powiadamiamy, że zmarła nasza koleżanka przewodniczka Ewa Strumidło.

Rodzinie Ewy składamy wyrazy głębokiego współczucia i łączymy się z nimi w bólu po tej stracie.

Pogrzeb Ewy Strumidło odbędzie się w dniu 09.05.2026 r. (sobota )

Urna z prochami wystawiona zostanie o godz. 10:30 w Katedrze Zamojskiej, msza święta o godz. 11:00, pochówek po mszy na cmentarzu Komunalnym w Zamościu.