Opłacano gotówką pozyskanych na zewnątrz fachowców, miejscowi pracownicy najczęściej otrzymywali niewielką zapłatę w gotówce oraz pozostałą część w naturze (ordynarię), a niektórzy mieszkania przyzakładowe. W pobliżu zakładów znajdowały się karczmy pańskie, gdzie pracownicy pozbywali się zarobionych pieniędzy. Oprócz tego do pracy pomocniczej nie wymagającej kwalifikacji w zakładach oraz transporcie towarów angażowano chłopów w ramach powinności pańszczyźnianej.

                                    w latach 1799-1800 

 

1. mechanik w Zwierzyńcu – Stanisław Zaliwski (Zalewski),[1]

2. pisarze fabryczni:

– w Aleksandrowie (potażnia) – Kazimierski,

– w Rybnicy (fryszarka) – Łokuciewski,

– w Stróży – Chmurzyński,

– w Zwierzyńcu: z ordynacji – Jakub Różański, z tartaków – Ignacy Starzyński,

                                        w latach 1801-02

 

1. mechanik – Stanisław Zaliwski,

2. pisarze fabryki w Aleksandrowie:

– w potażni – Kazimierski,

– w kuźni – Tarnowski,

3. pisarze fabryczni fryszarek:

– w Rybnicy – Chmurzyński,

– w Sopocie – Puchalski,

4. pisarze fabryczni tartaków:

– w Zwierzyńcu – Jakub Kraczkiewicz,

– w Momotach – Krakowiecki,

– przy Hucie Szklarnej – Skibicki,

5. młynarze:

– w Zamościu – Andrzej Dziubiński (do 1804 roku),

– w Zwierzyńcu – Jakub Gotllib,

– na krzakach – Paluch.

                                     W latach 1803-04 rok

                 fabryka w Zwierzyńcu

– mechanik Stanisław Zaliwski (Zalewski),

– (od 1804 roku) ślusarz Franciszek Rychard (opłacany za drobne roboty),

młynarze

– w Zamościu – Andrzej Dziubiński,

– na krzakach (Zamoście – Kraśnik) – Józef Paluch,

 w Krzeszowie (przy porcie)

– powroźnik Franciszek Niedźwiecki; uczeń powroźnika – Staroń,

 fryszarki

– w Rybnicy pisarz Tomaszewski, od 1804 roku Skibicki,

– w Sopocie pisarz Zygliński,

tartaki

– w Zwierzyńcu pisarz Tomasz Kraczkiewicz,

– w Momotach pisarz Krakowiecki, od 1804 roku w Momotach i Łążku; parobków 7,

  fabryki w Aleksandrowie

1. potażnia:

– pisarz Kazimirski, od 1804 roku Żukowski,

– pracownicy: majster; bednarz Jan Kobel; 4 parobków,

2. kuźnica – pisarz Kamiński, od 1804 roku Dobrzański; parobków 9,

 browar w Żdanowie

1. majster piwowar Wacław Ronisz (Roniz) z czeladnikiem,

2. pisarz Teodor Lorens (Lorentz),

3. bednarz – Józef Książkiewicz,

4. strażnik propinacji piwnej w Zamościu – Antoni Wilczopolski,

5. parobków browarnych – 18,

6. chmielarz z chmielarni żdanowskiej,

  gorzelnia i propinacja w Zwierzyńcu

od 1807 roku browar i gorzelnia w Zwierzyńcu

1. majster gorzelniany, od 1804 roku Wacław Ronisz (Roniz),

2. pisarz Jakub Różański,

3. bednarz,

4. strażnicy propinacji: w Zwierzyńcu – Błażek i Jan Paszko (chłopi z pańszczyzny),

5. parobków gorzelnianych – 13,

6. pomocnik przy gorzelni – Jędrzej Kapuśniak,

7. dozorca słodów w młynie,

 fabryka w Zwierzyńcu

1. kuźnia zwierzyniecka – 2 kowalczyków (czeladników),

2. parobków do gar wołowych – 4,

3. podmajstrzy ciesielscy: Michał Strzelec, Antoni Wszoła, Wasyl Leńczuk, Jaśko Smarkala; uczniowie ciesielscy: Maciej Szydłowski, Michał Bernasiewicz, Wasyl Łastówka, Grzegorz Kloban.

 browar w Kraśniku

1. piwowar,

2. pisarz Antoni Podgórski (Podgorski),

3. bednarz i 3 parobków,

fabryka w Krzeszowie

– pisarz Buczyłowski,

  magazyn fabryczny w Zamościu (od 1804 roku)

– pisarz Maciej Kleczyński,

                               od 1805 roku

browar w Krzeszowie

1. pisarz Rykaczewski,

2. majster piwowar,

3. bednarz; 11 parobków,

potażnia w Huszczce

– majster potażu czarnego; 2 podmajstrów,

    browar w Stróży

1. majster piwowar,

2. bednarz Dębicki; parobków 6.

Etat pracy w zakładach okręgu Zwierzynieckiego w latach 1839-45

Zakłady fabryczne w Zwierzyńcu

 Mechanika

 

1. dyrektor – Edward Plate,

2. pisarz – Jan Kasperowski, od 1842 roku – Antoni Hrotki,

3. stolarze: Adam Bogdanowicz, czeladnicy (od 1842 roku stolarze): Teodor Wroński, Paweł Złotkiewicz, Wincenty Kubuniecki, Antoni Poterański,

4. tokarz Florian Przywarski oraz jego pomocnik do obracania korby,

5. kuźnia: Aleksander Olechowski, Niezoszka; pomocnicy Leon Luchowski, Wojciech Rzaczek,

6. ślusarze: Wincenty Paul, Mateusz Kurowski; od 1842 roku pomocnicy ślusarzy: Leon Ludwicki, Wojciech Ruszczak,

7. gisernia: giser Antoni Kierzkowski,

8. służba: fornal do koni przy dyrektorze, stróż przy warsztacie – Maciej Ferens,

9. w razie potrzeby kowal, płatny dziennie.

Magazyn fabryczny w Zwierzyńcu (istnieje od 1844 roku)

 

1. pisarz magazynu fabrycznego – Wincenty Sankowski,

2. cieśle: majster Grzegorz Hasiuk; uczeń Franciszek Gradzik,

3. stelmach Sebastian Szałkowski; od 1842 roku Szymon Guczma,

4. murarz vacat; od 1842 roku Franciszek Skuba,

5. chłopi odbywający stójki i straż przy magazynie w Zwierzyńcu – 4.

  Potażnia w Zwierzyńcu

 

1. węglarz Kukiełka (etat do 1842 roku),

2. karbowy – Andrzej Czerniak,

3. fornal do koni – Jacenty Koszel;

4. parobek garowy – Antoni Czerniak,

5. stróż przy potażni – Józef Kowalski,

  Gorzelnia Zwierzyniecka (działała do 1843 roku)

 

1. dyrektor i gorzelnik – August Fryderyk Franke,

2. pisarz Ignacy Szwab,

3. parobków 12; fornali 2; chłopak do prac pomocniczych; parobków do bydła opasowego 2; parobków do wyrabiania mlewa 2,

4. karbowy; dozorca mlewa.

 Browar piwny w Zwierzyńcu (działał do 1843 roku)

 

1. piwowar – Franciszek Herdlazko; uczeń Aleksander Buchalt,

2. parobków – 6,

3. bednarz – Jan Kunar oraz uczeń bednarza,

Likiernia

 

1. likiernik – Tomasz Lubański;

2. uczeń likiernika – Antoni Banaszewski (od 1842 roku dystylator),

3. parobcy: Wojciech Padyjasek, Franciszek Szewczyk.

 Browar porteru

 

1. fabrykant porteru (piwowar porterowy) – Jakub Cuming; od 1842 roku Neill, od 1843 roku Aleksander Buchalt,

2. pisarz browaru i piwnicy składowej – Jan Adamski,

3. pisarz piwnicy wychodowej – Franciszek Krukowski,

4. dozorca korkowania – Szymon Ogrodnicki,

5. stróż do pakowania,

6. bednarze:

– majster – Jan Kazimierski,

– czeladnik – Tomasz Lorens,

6. chmielarczyk,

7. służba pomocnicza:

– parobcy: starsi – 2, młodsi – 6,

– fornali do koni – 3,

– pomocników do browaru – 2,

7. sprzedaż porteru (stanowisko od 1842 roku) – Henryk Czerwicki.

 Etat browaru w Zwierzyńcu w latach 1879 – 1887

                                                1879/80

1. Józef Rzętkowski – piwowar,

2. Witold Zakrzewski – rachmistrz,

3. Jan Tomaszewski i Ryszard Kiessewetter – czeladnicy,

4. Konrad Osuchowski – komisant, przejmował piwo od ordynacji i zajmował się jego w sprzedażą, pobierając prowizję (komisowe),

5. Gabriel Tomaszewski, Konstanty Kruczaj, Ignacy Budziszewski, Ludwik Tołwiński – uczniowie piwowarscy,

6. Nikodem Górski – stały bednarz browaru,

7. Wincenty Ruszczak – lasowy,

8. Antoni Munka, Błażej Rek, Mikołaj Matyjanek, Jan Pec, Marcin Ruczycki, Tomasz Hołowiński, vacat – parobkowie browarni,

9. Jan Kortyś (Kortys) – stróż browarny,

10. Walenty Zakrzewski – terminator bednarski,

Wszyscy parobkowie, stróż i lasowy dostają mieszkania.

 1880/81

1. Józef Rzętkowski – piwowar,

2. Witold Zakrzewski – rachmistrz,

3. Konrad Osuchowski – komisant,

4. Ryszaed Ryszard Kiesewetter i Franciszek Romaniak – czeladnicy,

5. Gabriel Tomaszewski, Konstanty Kruczaj, Ignacy Budziszewski – uczniowie piwowarscy,

6. Nikodem Górski – stały bednarz,

7. Wincenty Ruszczak – lasowy,

8. Tomasz Hołowiński, Marcin Ruszczycki, Jan Pec, Mikołaj Matyjanek, Jan Borowiec, Jan Ruszczycki, Błażej Rek, Marcin Lala – parobkowie,

9. Jan Kortys – stróż,

10. vacat – terminator bednarski.

1882/83

1. Józef Rzętkowski – zarządzający,

2. Witold Zakrzewski – kontroler-kasjer,

3. Konrad Osuchowski – komisant,

4. Bolesław Baranowicz – starszy czeladnik,

5. Ryszard Kiessewetter – czeladnik,

6. Ignacy Budziszewski – starszy uczeń,

7. Gabriel Tomaszewski – uczeń,

8. Nikodem Górski – bednarz,

9. Wincenty Ruszczak – słodownik parobek,

10. Tomasz Hołowiński i Jan Borowiec – fermentacyjni,

11. Marcin Ruszczycki – młynarz,

12. Jan Pec – fornal,

13. Mikołaj Matyjanek – kotłowy,

14. Mateusz Bołociuch – podręczny,

15. Błażej Rek – piwniczny,

16. Marcin Lala – lasowy,

17. Jan Kortys – stróż,

18. Ludwik Chodkiewicz – terminator bednarski.

 1887

1. Józef Rzętkowski – zarządzający,

2. Witold Zakrzewski – kontroler wyjazdowy,

3. Władysław Kurkiewicz – rachmistrz-kasjer,

4. vacat – starszy czeladnik,

5. Ryszard Kiessewetter, Ignacy Budziszewski, Gabriel Tomaszewski – czeladnicy,

6. Nikodem Górski – bednarz,

7. Ludwik Chodkiewicz – terminator bednarski,

8. Wincenty Ruszczak – słodownik,

9. Tomasz Hołowiński – fermentacyjny parobek,

10. Józef Grudewicz – pomocnik fermentacyjnego,

11. Mikołaj Matyjanek – kotłowy,

12. Mateusz Bołociuch – młynarz,

13. Błażej Rek – piwniczny,

14. Marcin Lala – lasowy,

15. Jan Kołtys – stróż browaru,

16. vacat – stróż podwórzowy,

17. vacat – pomocnik lasowego,

18. Jan Pec – maneżowy,

19. Stanisław Rosochacz – fornal.

W tym roku kupiono zboże dla 10 parobków na ordynację. Przy gorzelniach i browarach znajdowały się duże świniarnie, pozostałościami poprodukcyjnymi karmiono trzodę chlewną.

 Stankiewicz Zbigniew

[1]  W 1766 r. jako advena (przybysz)