Zwierzyniec na przełomie XVIII/XIX wieku

 
W Księstwie Warszawskim Zamość był twierdzą zarządzaną przez wojsko, ordynaci rozpoczęli starania o jego sprzedanie. W 1808 roku przeniesiono do Zwierzyńca część zarządu ordynacji, a po zrzeczeniu się 30 stycznia 1821 roku praw do Zamościa, całość administracji przeniesiono do Zwierzyńca, który stał się stolicą Ordynacji Zamoyskich.
                   Plan okazujący położenie części zabudowania w Zwierzyńcu [1]
                (obdarta część z datą) przypuszczalnie przy końcu I poł. XIX wieku.
 trzy murowane budynki Zarządu Ordynacji:
– oficyna (dawny pałac), w której kancelaria ekonomiczna,
– oficyna, w której gisernia (odlewnia) – obecnie ul. Browarna 2a,
– oficyna, w której mieszkają kanceliści,
                          drewniana zabudowa zaplecza:
– oficyna drewniana (pomieszczenia dla służby),
– przy oficynie duży chlew, cały teren wygrodzony do Wieprza,
– obok wygrodzone pastwisko ze stajnią rachmistrza,
– stajnia Wieczorkowskiego z wygrodzonym nad Wieprzem pastwiskiem,
– chlew obok stajni,
– szopa drewniana nad rzeką,
– młyn na kanale łączącym staw z Wieprzem, obok dom młynarza,
– sieczkarnia przy kanale naprzeciw młyna,
– pomiędzy pastwiskami ogrody.
     Na planie nie ma już drewnianego dworu myśliwskiego.
                  Protokół pomiarowy Zwierzyńca z 1787 roku
  1. pałac pański [dwór modrzewiowy],
  2. ogród za pałacem 30 x 18 sążni [2],
  3. sadzawka za ogrodem pałacu 32 x 26 sążni,
  4. pastwisko na Zwierzyńczyku (błotniste) 104 x 75 sążni oraz 26 x 45,
  5. oficyna pańska przy bramie,
  6. ogródek przy oficynie 5 ½ x 2 1/3 sążni,
  7. łąka przed stodołą w ogrodzie 30 x 10 sążni,
  8. przy drodze sadownik trzy częściowy, każda część 30 x 10 sążni,
  9. za nim oficyny pańskie,
  10. ogródek przed lasem 10 x 2 sążni,
  11. altana w lesie, obok sadzawka 20 x 10 sążni,
  12. oficyna w lesie, za nią ogródek 16 x 5 sążni,
  13. obok oficyny pólka przy psiarni 30 x 22 i 20 x 10 sążni,
  14. horonżeria [oranżeria] między lasami,
  15. chałupa ogrodnika, przy niej ogród włoski 93 x 33 sążni,
  16. piwnica i stajnia pańska pod lasem,
  17. pastwisko przed piwnicą i stajnią 200 x 40 sążni,
  18. attyn pański nad stawem [centrum arendy zwierzynieckiej],
  19. ogród attynerski nad stawem 52 x 4 sążni,
  20. chałupa attynerska nad stawem,
  21. staw pański 109 x 54 i 79 x 35 sążni,[3]
  22. kaplica, pralnia i szlachtuz [rzeźnia] na stawie,
  23. kuchnia i 3 oficyny pańskie,
  24. dziedziniec przed pałacem,
  25. ogródek pański nad stawem przy bramie 29 x 6 sążni,
  26. brama i droga pod parkanem do folwarku zwierzynieckiego.APL, Plan budynku giserni i kuźni w Zwierzyńcu
                                       Pałac zamojskich w Zwierzyńcu
   W końcu XVIII wieku Aleksander August Zamoyski ufundował w Zwierzyńcu nowy, murowany pałac: w 1800 roku został spisany inwentarz wyposażenia.[4] Był w tym czasie siedzibą ordynatów.
sala jadalna: 47 krzeseł obitych żółtą krepą, 3 stoły sosnowe stojące pod oknami we framugach, długi stół sosnowy na środku sali, stojący zegar na postumencie, 2 lampy brązowe na środku sali wiszące,
sala do tańca: 2 kanapy z oparciem i bokami obitych materią, 30 krzeseł z oparciami obitych materią, 2 stoliki rozkładane, 4 szklane żyrandole wiszące, 2 duże lustra przy ścianie pomiędzy oknami (3 okna),
pokój bawialny: 16 krzeseł z poręczami obitych czarną materią, 2 sofy przy ścianach, 1 stolik mahoniowy do gry w „sachy i arcaby”, 1 stolik rozkładany, suknem zielonym obity (do gry w karty), stolik okrągły i owalny, oba ze szkiełkami czeskimi na blatach, stolik mahoniowy z szafką na blacie, duże lustro pomiędzy oknami (2 okna) po bokach lichtarzyki brązowe, kominek marmurowy, biały, u dołu stojąca krata żelazna oraz kleszcze żelazne do ognia, na nim zegar w marmur oprawiony, pośrodku zamocowana na łańcuchach lampa alabastrowa, biała, ekran składany z tablaturami wysuwanymi, zieloną kitajką obitych, niski taboret podłużny szarą materią obity, drwalnia obok kominka z szyftem i antabkami, 5 rakiet do gry w wolanta,
pokój bilardowy: dwa okna pomiędzy nimi duże lustro, stół bilardowy z trzema masami (do gry w bilard karambolowy) mahoniowy, zielonym suknem obity[5], 5 bil kościanych i 10 kijów, 7 krzeseł z oparciami, czerwoną materią obitych, stolik rozkładany z blatem, w środku suknem zielonym obity, stolik z szufladką, zawieszona na łańcuchach lampa alabastrowa biała,
pokój paradny czyli meblowy: kanapa mahoniowa obita angielską materią oraz 6 krzeseł z oparciami z takim obiciem, 2 krzesła mahoniowe z oparciami obitych, 1 herbatnica czyli stolik okrągły mahoniowy o trzech kondygnacjach (z imbrykiem i filiżankami porcelanowymi), 2 stoliki mahoniowe wysokie kwadratowe z trzema kondygnacjami z galeryjką (filiżanki i kubki kryształowe), 16 stolików mahoniowych z rożnymi blatami i kondygnacjami, stolik okrągły mahoniowy na jednej nodze, pośrodku zawieszona na łańcuchach lampa marmurowa, biała brązem wykładana, komódka mała z blatem białym marmurowym, kominek marmurowy biały na nim zegar w alabaster oprawiony, przy nim drwalnia oraz kleszcze i wilki od ognia, kanapa drewniana z oparciem i bokami czarną materią obita, 6 krzeseł mahoniowych z poręczami, fortepian mahoniowy z krzesłem mahoniowym,
pokój biblioteczny za bilardem: 3 wysokie szafy na książki, stolik owalny, futerał drewniany z wypisami statutów Ordynacji Zamojskiej, 8 luster podłużnych,
biblioteczka druga: 5 wysokich szaf na książki, stolik rozkładany,
sypialna: 2 sofy w oknach, 8 różnych stolików, klawicymbał mahoniowy, duże lustro przy ścianie, kantorek mahoniowy wysoki, przy nim stolik z szufladkami, dzwonek z trzonkiem drewnianym na służbę, mała szafka mahoniowa, zawieszona na łańcuchach lampka alabastrowa biała, kominek marmurowy czarny, krzesło z oparciem, 2 łóżka żelazne z prętami do zawieszania kotar,
garderoba i garderóbka: 2 duże szafy, 2 stoły sosnowe z szufladami, kuszerka na bieliznę, 2 stołki, 1 niski stołeczek, łopatka żelazna do ognia i 2 wilki (do obsługi kominka znajdującego się obok w sypialni).
     Jak widać w tym czasie preferowano także inne rozrywki niż polowanie. Dlatego został zlikwidowany położony obok zwierzyniec, miejsce polowań. Pozostał za pałacem Zwierzyńczyk, ogrodzony teren ze zwierzętami przeznaczony do rekreacji.
      Zwierzyniec wieś, z domem drewnianym i kaplicą; część mieszkalna niegdyś Ordynatów. Przy niej zwierzyniec na mil kilka ciągnący się […] teraz opustoszały z parkanów. [6] Opisany został stan sprzed 1786 roku – data pierwszego wydania w Przemyślu.
      Nadal jednak organizowano polowania: Inwentarz znajdującego się myślistwa w Zwierzyńcu sporządzony w 1806 roku.
     Myśliwi organizujący polowania: Stanisław Wierzbicki strzelec i Pańko Koperwas kotłowy. Były to polowania w stylu angielskim z udziałem jeźdźców i psów gończych; parkan nie był już potrzebny. Były cztery sfory psów gończych i jeden pies legawy do wystawiania ptactwa oraz trąbka z rogu do przywoływania sfory.
       Na południe od nowego pałacu znajdował się stary drewniany dwór myśliwski. W tym czasie, jak można sądzić z opisu inwentarza został przekształcony na mieszkania dla kancelistów: Sprzęty różne w pałacu starym i po oficynach znajdujące się; inwentarz z 1800 roku.

APL, Plan zabudowań dworskich w Zwierzyńcu
                                                 Dwór drewniany
        Jednokondygnacyjny z dużym strychem, który w tym czasie był traktowany jak lamus – skład starych, niepotrzebnych rzeczy. Mieszkania dla kancelistów: jeden pokój pięcioosobowy, dwa pokoje czteroosobowe, trzy pokoje trzyosobowe, jeden pokój dwuosobowy; mieszkania dla oficjalistów: dwa pokoje jednoosobowe. Ponadto dwa wspólne pomieszczenia: być może jadalniana oraz w sieni skład sprzętu przeciwpożarowego: bosak i trzy skórzane wiadra.
                                                   Oficyna
Zamieszkiwało trzech kancelistów.
          Łącznie można wnioskować, że było w tym czasie 30 pracowników kancelaryjnych i pomocniczych oraz służby. Biura zarządu ordynacji mieściły się w parterowym murowanym budynku, obecnie ul. Browarna 2A.
            W 1821 roku po przeniesieniu całego Zarządu do Zwierzyńca, biuro zarządu zajęło dawny pałac ordynatów, kanceliści otrzymali na mieszkania dawne pomieszczenia biura zarządu. Stary drewniany dwór uległ likwidacji. Został spalony w czasie powstania listopadowego.
                                                   Kaplica na wodzie
     Kaplica dworska pod wezwaniem Świętego Jana Nepomucena została wzniesiona w końcu I połowy XVIII wieku, konsekrowana w 1747 roku, z fundacji Tomasza i Teresy Zamoyskich. Znajdowała się na terenie parafii Świętego Mikołaja w Szczebrzeszynie, początkowo obsługiwali ją dojeżdżający wikariusze. Koszty utrzymania ponosiła ordynacja. W latach 1786-1835 była stała rezydencja kapelanów, którzy prowadzili oddzielne księgi małżeństw i zgonów:
– Zwierzyniec Copulalorum ab anno 1786 ad annum 1835,[7]
– Zwierzyniec Mortuorum ab anno 1786 ad annum 1835.[8]
                                                 Kapelani kaplicy
– od 1747 roku na zmianę dojeżdżali ze Szczebrzeszyna ksiądz Marcin Antoni Paszkowski oraz ksiądz Albert Kordecki,
– w latach 1755-57  podany jest kapelan z konwentu franciszkanów w Szczebrzeszynie, ojciec Mateusz Deryłowski,
– w latach 1757-1771 ksiądz Marcin Antoni Paszkowski,
– w latach 1772-1776 kapelan ojciec Arseniusz Blomberg franciszkanin,
– w latach 1777-1780  kapelan ksiądz Antoniusz Sokołowski,
– w 1781 roku ksiądz Mateusz Jan Morawczyński,
– w latach 1781-1785 ksiądz Jakub Szymański na zmianę z księdzem Kazimierzem Malickim,
– w latach 1786-1792 rok ksiądz Józef Sawiński,
–  w 1793 roku do lutego 1794 roku; od lutego 1796 roku do sierpnia 1797 roku; maj-sierpień 1798 roku; od grudnia 1798 do czerwca 1799 roku ksiądz Jan Ziomkowski,
–  od lutego 1794 roku do lutego 1796 roku; od sierpnia 1797 do maja 1798 roku ojciec z konwentu franciszkanów Ambroży Chudzicki, osobisty kapelan ordynata, zmarł w Zwierzyńcu 31 czerwca 1799 roku, w wieku 72 lat,
– czerwiec-listopad 1798 roku; od czerwca 1799 roku do 1810 roku ksiądz kapelan Korneliusz Chrzanowski,
 – w latach 1810-1813 roku ksiądz kapelan Cyprian Gronostajski dominikanin,
–  od 1814 roku do listopada 1830 roku ksiądz kapelan Franciszek Jan Nowakowski,
– w latach 1832-1835 ksiądz kapelan Melchior Adam Chmielowski,
                                                  Organiści
– w 1788 roku wymieniany jest Szymon Zowecki,[9]
– w 1796 roku Mateusz Mrzygłocki.
– w latach 1796-1805 roku Tomasz Szymiłowski,
– w 1821 roku Wincenty Galiński.
– w 1813 roku służący kapelana Paweł Hoczyk,
  W końcu XVIII wieku na ważniejszych uroczystościach występował kantor kolegiaty zamojskiej Adam Romanowski.
                                     Z księgi kaplicy
– 9 lipca 1740 roku urodziła się w Zwierzyńcu Elżbieta Małgorzata Anna Zamoyska,
– 1 czerwca 1757 roku urodziła się w Zwierzyńcu Urszula Marianna Franciszka Anna Zamoyska.
– 20 maja 1797 roku ślub w Zwierzyńcu (w kaplicy) Mikołaja Malholmma z Ingolą de Villero.
– 5 marca 1828 zmarł w Zwierzyńcu Michał Skoraszewski, były szambelan króla Stanisława Poniatowskiego, w wieku 55 lat, był rezydentem w pałacu.
– 6 grudnia 1800 roku w Zwierzyńcu zmarł w wieku 29 lat ordynat Aleksander August Zamoyski, według wpisu: pochowany w grobie rodzinnym w Zamościu.
                                     Dwór w Zwierzyńcu w II połowa XVIII wieku
  Zarząd z urzędnikami ordynackimi mieścił się w Zamościu, w Zwierzyńcu przebywali dworzanie i służba.
– od początku lat 40 XVIII wieku margrabia Walenty Selewon de Marsand,
– od 1774 roku Paweł Szydłowski ekonom, dworzanin ordynacki (zarządca dworu),
–  w 1802 roku ekonom Chrystian Steinhauser z Lublina,
– dyspozytariusz zwierzyniecki (w folwarku): w 1798 roku Piotr Jastrzębski, w 1802 roku Żmudzki, w 1803 roku Franciszek Ksawery Zaborowski, w 1807 roku Karol Gosławski,
– w 1798 roku rezydent w dworze Laurenty Gliwiński towarzysz broni Poniatowskiego
                                służba dworska
– w 1799 roku Daniel Zastunka, śpiewak dworski,
– ogrodnicy: w 1801 roku Paweł Sosza, Wawrzyniec Mróz, Tomasz Sosza, Szczepan Karpik, Antoni Kowalczyk; w 1807 roku Dobrowolska ogrodniczka; w 1810 roku Jakub Pankiewicz; w 1811 roku Hipolit Le Gross botanik ogrodniczy,
– służba dworska: w 1795 roku Wawrzyniec Atras, Andreas Cymbalista, Jakub Flis, Walenty Kamiński,
                                      Leśniczy rewiru zwierzynieckiego (parkanu)
– w 1800 roku Ignacy Polikowski, w 1802-06 roku Jan Sendzin (Sędzin); w 1807 roku Antoni Chaubel; w 1812 roku Jan Golian,
                        Dozór zwierzyniecki etat [10]w latach 1809-12
– mający inspekcję nad całym Zwierzyńcem Jakub Rożański, umieszczony z ordynacją i prawem,
– bażantarnik Wojciech Czech,
– czeladź: chmielarz, chmielarczyk, 2 wrotnych do bram pałacowych, 4 majstrów ciesielskich, uczniów ciesielskich 5, parobków fabrycznych 9,
                                 Browar Zwierzyniec
pisarz propinacji Jakub Rożański, do pomocy kontroler Jan Żołopiński, browarnik, gorzelnik (tylko w 5 miesiącach letnich), karbownik, bednarz, 16 parobków, dozorca słodów we młynie, 2 strażników zwierzynieckich, strażnik szczebrzeszyński, strażnik austerii zwierzynieckiej,
– w 1810 roku młynarz i młynarczyk w Zwierzyńcu, leśniczy w Zwierzyńcu Hiibel,
– w 1809 roku potażnia: majster potażu, 2 podmajstrów, bednarz i 4 parobków,
– w 1812 roku Walenty Kalinowski posesor w lasach ordynacji.
                              Etat zarządu ordynacji 1800-1801
– komisarz Antoni Karski,
– sekretarze: ekonomiczny Franciszek Sokalski (był notariuszem zarządu); polityczny Józef Owczarski,
– protokolista Franciszek Tranowski,
– pisarze ekonomiczni: Łukasz Sobolewski, Franciszek Ksawery Zaborowski, Stokowski, Franciszek Kołtunowski, Puchalski, Michał Kitajewski,
– rachmistrz Franciszek Boduszyński,
– pisarz rachunkowy: Wojciech Kazimirski, Leśniowski, Marcin Smoczyński, Andrzej Pruski,
– kasjer Wojciech Jaworski, pisarz kasy Błażej Berezowski,
– plenipotenci: w Zamościu Czajkowski, w Krakowie Ostawski, w Lublinie Tederowicz, we Lwowie Baliński,
– archiwariusz Antoni Wysokiński,
– pisarz przy plenipotencie w Zamościu Józef Kocowski,
– sługa (pomocnik) kancelarii Ekonomicznej Michał Kitajewski,
– ułani (posłańcy konni) Szczepan Skroczyński, Bazyli Marszycki, Antoni Kusecki, Stanisław Malon, Ignacy……..,
– mechanik Zaliwski,
– geometra Jan Hołub,
– ekonomowie generalni Stanisław Broniszewski (zmarł 1802 roku w Tarnogrodzie), Franciszek Borzęcki,
– ekonom policyjny Franciszek Mianowski,
– układający inwentarz: Ignacy Skawiński i Ignacy Olszański,
– murgrabiowie pałaców: w Zamościu Franciszek Dowiakowski, w Klemensowie Sebastian Smagalski,
– justycjariusze: w Zamościu Wincenty Boduszyński, w Kraśniku Antoni Szamota, w Krzeszowie Wojciech Borkowski, w Turobinie Klemens Dyaczyński,
– mandatariusze: w Janowie Feliks Kosowicz, w Goraju Aleksander Chudzicki,
– leśniczy w Zwierzyńcu – Ignacy Polikowski, dozór we młynie Wojciech Regulski,
– ogrodnicy zwierzynieccy: Paweł Sosza, Wawrzyniec Mróz, Tomasz Sosza, Janusz Kroczyński, Antoni Kowalczyk,
– felczer Brząskiewicz w Zwierzyńcu,
– przy pałacu zamojskim: furman ordynata Mateusz Wysokiński, stróż stawu Paweł Jęczoski,
                           Folwark w Zwierzyńcu 1801-1802
– pisarz prowentowy Grzegorz Dolański, dyspozytor Żmudzki (w 1802 roku Strzałkowski), gumienny folwarku Ciemniewski,
                             Etat zarządu w latach 1803-04
– plenipotent w Zamościu Czajkowski,
– rachmistrz Wincenty Boduszyński,
–  justycjariusz Wincenty Boduszyński,
– felczer w Zamościu Franciszek Lasocki,
– Panny Miłosierne w Zamościu[11], ogrodnik w Zwierzyńcu, Akierman,
– ordynariusze (służba) w Zwierzyńcu: 2 wrotnych do bram pałacowych, młynarczyk, 4 parobków do gar wołowych, podmajstrzy ciesielscy: Michał Strzelec, Antek Wszoła, Wasyl Leńczuk, Jaśko Smarkała, 5 uczniów ciesielskich, 2 kowalczyków[12] do kuźni,
– browar w Żdanowie: pisarz Teodor Lorens, piwowar Wacław Roniz, bednarz, chmielarz, 18 parobków browarnych,
– gorzelnia w Zwierzyńcu: majster gorzelniany, bednarz, 13 parobków,
– przy gorzelni pisarz Jan Różański, pisarz tartaczny Jakub Kraczkiewicz.
                                       Etat w 1805-1806
                                             Lasy ordynacji
– w 1805 roku: dyrektor lasów Karol Schwab, waldberater (konsultant) Karol Heyss (Heis)[13], oberjager pierwszy Schruth, oberjager[14] drugi Schojer, plantarz Popp, zwierzyńcarz Sztengel, bażantarnik Antoni Czech,
– w 1806 roku: dyrektor Schwab, sekretarz Kramer, plantarz Popp, pisarz Jan Borkowski, ober leśniczy Hays, pierwszy oberjager Szrut, drugi oberjager Szojer, vorjager[15] Sztegel, bażantarnik Czech,
                                     zarząd ordynacji
– sekretarz ekonomiczny od 1805 roku, ekonom główny Stokowski, pisarz prowentowy pierwszy Satkowski (w 1805 roku Feliks Kosowicz), rachmistrz Wincenty Boduszyński,
– w 1806 roku ekonom główny Wojciech Gorecki, pisarz prowentowy Antoni Leśniowolski, rachmistrz Boduszyński.
       Kancelaria ekonomiczna ordynacji w 1808 roku znajdowała się w Zwierzyńcu
                                       Etat w 1808
plenipotent generalny Kazimierz Domański,
– plenipotenci sądowi Baliński w Lwowie, Fiedorowicz w Lublinie, do interesów prawnych przy plenipotencie generalnym Moskalewski,
                                  kancelaria rządowa
– sekretarze: ekonomiczny Franciszek Sokalski, polityczny Owczarski, do pomocy w interesach politycznych Andrzej Miiler (Miler),
– kanceliści: polityczni Wincenty Janiszowski i vacat, ekonomiczni Antoni Jaruzelski, Karol Jaroszyński,
– sługa kancelarii i 8 ułanów (konnych posłańców),
                                       kasa
– kasjer główny Jaworski, pisarz kasy Berezowski,
                             kancelaria rachunkowa
– rachmistrz główny Franciszek Englert, pisarze rachunkowi: Jan Gutkowski, Józef Kocowski, Ruszczewski,
                              rewizerowie dóbr
– Kitajewski, Szmigiewicz,
                               miernictwo
– geometrowie Jan Hołub i Walenty Puzikowski,
– praktykanci Majewski i Bojanowski,
                                  budownictwo
– architekt Joachim Hempel (zmarł 1810 w Puławach),
                                  spław
– szyper Skawński, pisarz lądowy w Bliskowicach Przybylski, czeladź lądowa: powroźnik Niedźwiedzki, uczeń powroźnika Staroń, 2 stróżów spichlerzowych w Bliskowicach[16],
                                   szpitale
– lekarze medycyny i chirurgii Jan Wodnicki i Mazurkiewicz,
– felczerzy: w Zamościu Lasocki, w Kraśniku Seman z czeladnikiem, w Tarnogrodzie Rosenthal,
– akuszerki Pawłowska w Szczebrzeszynie, Pieniążkowa w Tarnogrodzie,
– pomocnik przy szpitalu w Zamościu Kumaniecki,
– czeladnicy przy szpitalu w Zamościu: szafarka, 2 stróżów, 2 kobiety posługaczki,
– lekarz bydła[17] Bock,
                              archiwum
– archiwista Wreczyński, pisarze do pomocy Ożarowski, Kocowski,
                                 sądownictwo
– justycjariusze: w Zamościu Boduszyński, w Kraśniku Szamota, w Krzeszowie Sznuk, w Szczebrzeszynie Ziębiński, w Turobinie Borkowski,
– mandatariusze: Sozański w Janowie, Kassowicz w Józefowie, Kozłowski w Goraju,
– policjanci: w Józefowie, Kraśniku, 2 w Krzeszowie, Turobinie,
                                dozór lasów
– kontrolerzy: w Lipce Stroński, w Lipinie Brant, w Janowie Kłopotowski, w Kraśniku Sobieszczański, w Turobinie Kurzaskowski, w Ciosmach Wiktor, w Kocudzy Topolski,
– podleśniczowie w Turobinie i Kraśniku,
     Murgrabia pałacu zamojskiego Dowiakowski, ogrodnik ze Zwierzyńca Ackerman.
                                       Etat 1809 roku
plenipotent generalny vacat,
– plenipotenci sądowi: Baliński i Fiodorowicz, do interesów prawnych Moskalewski,
                             kancelaria rządowa
– sekretarze rządu generalnego Michał Kitajewski i Owczarski,
– kanceliści Dąbkowski, Jakub Kraczkiewicz (w 1811 roku, Janiszowski),
                               kasa
– kasjer generalny Sokalski,(w 1810 roku Mikołaj Malholmm kasjer skarbu, poza Zwierzyńcem w Podzamczu zamieszkały), pisarz kasy Błażej Antoni Berezowski,
                         kancelaria rachunkowa
– rachmistrz generalny Franciszek Englert, pisarze: Jan Gutkowski, Englert młodszy, Czernicki, Stanisław Pawlikowski,
                                  archiwum
– archiwista Filip Wroczyński, pisarze: Ożarowski i Zakrzewski,
                                  administracja ekonomiczna
– administrator Wojciech Gorecki, pisarz prowentowy Kazimirski,
podlegają pod administratora folwarki.
                                     Myślistwo w Zwierzyńcu
– myśliwy Michał Ptaszyński, psiarczyk Panko Koperwas.
                   Etat administracji oddziału wschodniego 1812-13
                 administracja generalna (przeniesiona do Zwierzyńca)
– Michał Malholmm podskarbi generalny państwa ordynacji (zastępca generalnego rządcy dóbr ordynata zamojskiego), państwa ordynacji zamojskiej,
– asesor polityczny Owczarski,
– kancelaria: sekretarz Michał Kitajewski, archiwista i registrant Ludwik Piórkowski,
– usługa kancelarii: 2 parobków do 2 stójek trójkonnych,
                               kasa
– kasjer Sokalski,
                             izba rachunkowa
– rachmistrze: Stanisław Kielanowski i Wojciech Głowacki,
– Jakub Kraczkiewicz kalkulator przy komisji obliczeniowej,
                              zastępcy wójta pensjonowani
– gminy rogozińskiej Boguszyński,
                                miernictwo
– geometrowie: Hołub, Puzikowski, Majewski,
                                 wydział zdrowia i kuracji bydła
– chirurg Lasocki, konował Józef Skopik,
                               wydział gospodarstwa rolnego
– ekonom generalny Lerue,
– pisarz prowentowy Czerniecki,
                                    folwarki
– Michalów: ekonom Dominik Rogulski, gumienny z pańszczyzny, dozorca krów tyrolskich, 2 pastuchów, podpasicz, stróż folwarczny i parobek stójkowy, stróż dla pisarza prowentowego,
– Zwierzyniec: ekonom i murgrabia Ignacy Potocki, od 1813 roku ekonom klucza zwierzynieckiego[18] (zamieszkiwał w oficynie pałacowej),
– służba: chmielarz i chmielarczyk, wrotny do bramy pałacu, kominiarz, 7 parobków fabrycznych,
                                   browary i gorzelnia
w Zwierzyńcu pisarz Leon Ciepielowski, kontroler Antoni Berezowski, piwowar Klarowicz (w miesiącach letnich jako gorzelniany), karbownik, bednarz, 16 parobków, dozorca słodów w młynie,
– w Zwierzyńcu strażnicy Czochra i Paszko, w Szczebrzeszynie Kurowski,
– stróż austerii zwierzynieckiej,
– w Krzeszowie pisarz Jan Żołopiński, piwowar (za 7 miesięcy), bednarz, 4 parobków (za 7 miesięcy),
                                  dozór stawów
– stawniczy Dworzycki, w Zwierzyńcu młynarz i młynarczyk,
– stróże stawów: w Zamościu, Żdanowie i Na Krzakach,
                                   dozór pasiek
pasiecznicy w Michalowie, Kawęczynku, Wirkowicach,
                                    przy fabrykach
– 4 cieśli, 5 uczniów ciesielskich,
                  wydział gospodarstwa lasowego
nadleśni: Buczyłowski, Bernouce, kontrolerzy lasów: Przybylski, Szwab,
– leśniczy: Dobromirski w Panasówce, Kraczkiewicz w Kosobudach, Wiktor w Wirkowicach, Borowski w Huszczce, Rumikowski w Kawęczynku, Kisiliński w Obroczy, Zaborowski w Osuchach, Kalinowski w Józefowie, Telikowski w Paarach, Piórkowski w Ciosmach, Kraczkiewicz w Tomaszowie, Bystrzanowski w Tarnogrodzie, Korciupiński w Krzeszowie, Blumberg w Głuchowie, Golian i Nowy – lasów w Parkanie zwierzynieckim, Czech w Dębinie Deszkowskiej,
– podleśniczy: Podgorski i Hiibel (Hibel)w Krzeszowie,
– leśni: Kazimierz Strzelec do Dębiny sitanieckiej, Paciowski do Brzeziny pod Siedliska, Franek Kaczurek do Dębiny Pniowskiej, Józef Sochacki do lasów Niedzieliskich, do Zapustów Zaporskich.
     W 1820 roku Leonard Tadeusz (Jadcusz) de Michelis, plenipotent prawny ordynata zamieszkały w Zwierzyńcu, Konstanty Krempolc plenipotent generalny i interesów ordynata; w 1823 roku Tadeusz Leonard Michelis radca prawny hr. Zamoyskiego.
                   Wieś Zwierzyniec XVIII/XIX wieku
– zastępca wójta Gminy Zwierzyniec w państwie ordynacji: Leon Ciepielowski, od czerwca 1812 roku Józef Owczarski, w 1822 roku Franciszek Remigiusz Kalinowski; wójtem Gminy Zwierzyniec był każdorazowy ordynat,
– służba zdrowia:  w 1809 roku Magdalena Lisicka akuszerka, Jakub Flis cyrulik ordynacki (zamieszkały w domu pańskim),
– rzemieślnicy: w 1797 roku Józef stolarz; w 1798 roku Ignacy Burczyński i Jan Dumanowski – stolarze; w 1799 roku Jan Kandemsiewicz szewc; w 1820 roku Jan Berond mydlarz, Andrzej Gduliński szewc,
– pisarz komory solnej: w 1808 roku Franciszek Błażej Rudnicki; w 1812 roku Franciszek Raczyński weteran WP,
– w 1824 roku Tejkier Bechew arendarz.
                                                 Arenda Zwierzyniecka
       W XVIII wieku nie było wsi Zwierzyniec tylko dwór myśliwski, w II połowie XVIII wieku powstała Arenda Zwierzyniecka:
– niewielki folwark nad stawem,
– austeria w Zwierzyńcu i karczma na Turzyńcu,
– w 1780 roku dzierżawca arendy Marcin Gaczyński; przynależni do arendy zwierzynieckiej osiadli gospodarze: Wasyl Kryjoko, Michał Typiak, Iwan Golec, Michał Krawczyk, Stefan Zaręba, Michał Ruski, Stefan Zaręba vel Rydz, za kontraktem Gołębiowski i Tyczoska,
– w 1783 roku osiadli: Wojciech Golec, Fedko Szuty, Stefan Zaręba, Iwan Golec, Tomek Chmyz, Stefan Kulaszyński, Łukasz Szmiga, za kontraktem Gołębiowski i Tyczoska,
                                   Opisanie arendy w 1783 roku
– arenda w węgły budowana, dach gontami podbity, z sieni po prawej stronie izba szynkowa, piec z kafli zielonych, kominek kapiasty z piecem do chleba, przy piecu ławki, wkoło przy ścianach ławy, stół do szynku, szafa przy ścianie, z szynku wejście do komory, z niej do spichlerza,
– winnica czyli browar w węgły z podporami, dach z gontami i dymnikiem, z sieni wejście do izby, w niej piec z kafli zielonych, kominek kapiasty z piecem do chleba, w niej przepierzenie z alkierzem, obok izby spichlerzyk z wejściem z sieni, w nim 4 zasieki do zsypywania zboża, w sieni 4 kotły gorzelniane na podmurówce, z sieni schody na górę,
– chlew na woły (wołownia) z przedsieni przebudowana, 3 żłoby i 4 drabiny,
– stajenka przy chlewie i browarze w rogu przystawiona, w niej żłób i drabiny,
– gumno płotem z palików ogrodzone, nowa stodoła i 2 brogi, stara stodoła w niej komora,
– obok budynki poddanych i grunta arendarskie, arendarzem w 1783 roku był Wojciech Graliński.

                       Opisanie austerii zajezdnej w Zwierzyńcu w 1783 roku
– w węgły budowana z dachem krzyżowym, gontami podbita i wystawą na słupach, tam brama wjazdowa do sieni, z sieni po prawej stronie izba szynkowa, w niej piec z kafli zielonych z kominkiem kapiastym z piecem chlebowym do kuchni wywiedziony, przy ścianach ławy, przy ścianach 2 stoły do szynku, z niej wejście do komory, w której piwnica ocembrowana do konserwacji trunków, z wejściem w podłodze, z tej komory wejście do drugiej komory, a z niej do sieni, z izby szynkowej wyjście na ogródek, z sieni po lewej stronie izba gościnna, w niej piec z kafli izbę i alkierz grzejący, obok kominek kapiasty, przy ścianie stół do szynku, z izby wejście do alkierza, kominek kapiasty z piecem do chleba, z alkierza wejście do komory, z niej do sieni, przy wejściu piwnica murowana, w niej podłoga z kamieni ze względu na wilgoć, w sieni kuchnia z kamiennym piecem, dalej za sienią stajnia z 10 żłobami i drabinami w około ścian, w sieni w kącie komórka (jatki) na rzeź bydła, z niej wejście do spiżarni.
                       Opisanie karczmy na Turzyńcu w 1783 roku
– w węgły zbudowana, dach z dranic, z sieni drzwi do izby, w niej piec kamienny, komik kapiasty z piecem do chleba, ławy wkoło ścian, z niej wejście do komory.
                       Pola i ogrody do arendy należące
– ogród za austerią, za stodołami, pod arendą, pole półtorej ćwierci łana, łąki na Turzyńcu i pod arendą.
– karczma w Zwierzyńcu: w 1798 roku arendarzem był Jakub Bielecki,
– austeria zwierzyniecka: w 1798 roku dzierżawcy Szymon Baranowski i Grzegorz Jurkiewicz,
– karczma w Turzyńcu: w 1798 roku szynkarz Icek Szwajcer, w 1813 roku szynkarz Lejb Haskle,
                      Opisanie arendy w 1784 roku
arendarz w 1784 roku Józef Madczewski,
                      Opisanie młyna w 1784 roku
młyn na tartaku o 2 kamieniach z wolnym mlewem na skarbową potrzebę, w węgły budowany, od 1784 roku do kontraktu arendy należy, przybudował go poprzedni arendarz.
       W 1794 roku arenda zwierzyniecka jest częścią folwarku zwierzynieckiego, karczma w Zwierzyńcu to dawny budynek arendy.
– tartak na rzece Wieprz z wszelkimi narzędziami, pod dachem gontami podbity,
– młyn na rzece Wieprz o 2 kamieniach, w węgły zbudowany pod dachem.
                       Zakłady w Zwierzyńcu w początku XIX wieku
– potażeria: w 1810 roku Józef Żukowski dyrektor (w 1807 roku pisarz potażerji w Aleksandrowie),
– tartak zwierzyniecki: w 1801 roku pisarz tartaku Jakub Kraczkiewicz,
– młyn, młynarze: w 1784 roku Jędrzej młynarz; w 1802 roku Gottlieb Jan Schutzman; w 1810 roku Botwid Flaśny młynarz w Zwierzyńcu, już w 1817 roku Bokwid Flasiński mielarz w młynie zwierzynieckim,
                     Gorzelnia i propinacja Zwierzyniecka w 1800-1804
– urzędnicy przy gorzelni zwierzynieckiej w 1800 roku: Piotr Jastrzębski kancelista propinacji, pisarz propinacji folwarcznej Teodor Lorens; w 1801 roku pisarz propinacji Jan Różański,
– w 1806 roku strażnicy przy gorzelni Błażek Czochra i Jan Paszko,
                                   na potrzebę nadworną (dwór w Zamościu) za kwitami marszałka:[19]
– piwa 74 ½ beczki,
– gorzałka alembikowa: szynkowna 6 2/4 garnca,
– gorzałka ordynaryjna: okowita 11 ¼ garnca,
                                     na potrzebę stajni pańskiej za kwitami koniuszego:
– gorzałka ordynaryjna: okowita 7 garncy,
– ogrodnikowi zwierzynieckiemu 3 beczki piwa,
                                    do propinacji zwierzynieckiej
– piwo 278 ½ beczki,
– gorzałka alembikowa szynkowna 123 garnce,
– gorzałka ordynaryjna szynkowna 10473 garnca.
                         Przydzielenie alkoholu do arendy zwierzynieckiej:
– austeria zwierzyniecka: piwa 143 ½ beczki, gorzała alembikowa 45 2 ¾ garnca, gorzała ordynaryjna 2253[20],
– karczma na Turzyńcu: gorzała ordynaryjna 452 garnce,
– karczma przy młynie w Zwierzyńcu: 451 garncy.
                                  Fabryka porterów i piwa angielskiego
– w 1806 roku pisarz browaru angielskiego Lorens,
– w 1811 roku występuje artysta (mistrz) przy browarze angielskim Melchior Kallenbach,
– w 1812 roku Melchior Kallenbach utrzymujący (arender browaru angielskiego) fabrykę porterów i piwa angielskiego zamieszkały przy browarze angielskim,
– w 1812 roku: Błażej Antoni Berezowski kontroler dochodów gorzelni i browaru; od czerwca 1812 roku pisarz browaru angielskiego (zamieszkiwał w oficynie pałacu) Leon Ciepielowski,
– w 1812 roku Seweryn Narowicz piwowar,
– 1812 roku Wojciech Głowacki rachmistrz w gorzelni państwa ordynackiego,
– w 1812 roku Jędrzej Bobrowski pisarz piwnicy angielskiej państwa ordynacji,
– w 1810 roku Bartłomiej Krzeszowski służący przy browarze angielskim, Jakub Złotkiewicz furman skarbowy ordynacji (rozwoził beczki z piwem),
– w 1816 roku Tokarzewski Tomasz pisarz piwnicy angielskiej,
                             Zakład bednarski przy browarze
– w 1812 roku skarbowi majstrzy kunsztu bednarskiego przy browarze Łukasz Rogowski, Walenty Jaworski, Wawrzyniec Czerski; kowal Stefan Smotrowski,
                                 Mechanika w Zwierzyńcu
w 1798 roku Franciszek Herszyd vel Rychard jako służba dworska (pracownik ordynacki),
– w 1801 roku mechanik Zaliwski,
– w 1806 roku Wieńczysław Szefehl i Franciszek Rychard służba dworska,
– w 1806 roku mechanicy Jan Macdonald, Jan Ackerng, Andrzej Skibiński; występują jako służba dworska,
– w 1806 roku podmajstrowie ciesielscy: Michał Strzelec, Antek Wszoła, Jaśko Smarkała,
– w 1810 roku Jan Macdonald mechanik fabryki angielskiej, w 1811 roku jako Makdalon angielczyk religii protestanckiej, w 1812 roku jako mechanik angielski Jan Mac Donald (w 1817 roku jako oficjalista ordynacki),
– w 1810 roku ślusarze: Franciszek Rychard (mieszkał  w domu ordynackim), Grzegorz Frankiewicz, Józef Rusinkiewicz, Jan Krystian,
– w 1810 roku Johan Bokmann asystent mosiężnika, w 1812 roku Johann Bekmann (Bokmann) asystent mosiężnika,
– w 1810 roku stolarze: Szymon Szladziarski, Franciszek Adamkiewicz, Wojciech Gorski,
– w 1812 roku Franciszek Rychard majster kunsztu ślusarskiego,
– w 1816 roku Antoni Berezowski pisarz mechaniki.
Stankiewicz Zbigniew
[1]  Archiwum Państwowe w Lublinie 35/71/0/7.4.3.2.6
[2] Wiedeńskich – około 1,90 m
[3]  Dzisiejszy staw kościelny
[4] Archiwum Państwowe w Lublinie 35/71/0/3.3.4/2648
[5] Bez łuz
[6] Ewaryst Kuropatnicki. Geografia albo dokładne opisanie Królestw Galicyi i Lodomeryi. Lwów 1858
[7] Archiwum Państwowe w Lublinie 35/3099/0/-/56
[8]  Archiwum Państwowe w Lublinie 35/3096/0/-/57
[9]  Data przy nazwisku informuje o pierwszej wzmiance w jakimś dokumencie
[10] Opłacani z kasy ordynackiej w gotowiźnie lub ordynariach
[11]  Opłacane z kasy ordynacji
[12]czeladników
[13]Czech zmarł w Zwierzyńcu w 1807 roku
[14] Starszy myśliwy
[15]Młodszy myśliwy
[16] Port ordynacji
[17] weterynarz
[18]W składzie klucza zwierzynieckiego wioski: Rudka, Wywłoczka, Turzyniec, Tererszpol, Górecko
[19]  Do Zamościa na potrzebę dworu rocznie
[20] Gorszego gatunku